
"در سلسله اعتراضات جهانی هزاره ها نسبت به کشتار سیستماتیک هزاره های کویته، به تاریخ ۱۲/۱۰/۲۰۱۱م، تعدادی از نهادهای مدنی، سازمانهای فعال در زمینه حقوق بشری، فعالان سیاسی و ژورنالستان مغولستان در اولان باتور نیز طی یک نشست خبری تحت عنوان "قتل عام هزاره ها را متوقف سازید"، اعتراض شدید شانرا ثبت نموده و در ضمن محکوم نمودن کشتار هزاره های کویته، همدلی و همدری شانرا با هزاره ها بیان داشتند. جهت کسب معلومات بیشتر در مورد نشست خبری مغولستانی ها و روابط مغولستان با هزاره ها، با برادر عباس، یکتن از محصلین هزاره ای، که در ضمن تلاش در راستای برگزاری این نشست، فعالیت های فرهنگی ارزنده ای را به نام شان ثبت دارند، مصاحبه ای انجام داده ایم. امیدواریم خوانندگان محترم کویته بلاگفا مورد پسند شان واقع شود و از آن استفاده نمایند."
کویته بلاگفا: آقای عباس، قبل از اینکه در مورد اعتراض مغولستانی ها نسبت به کشتار هزاره های کویته، از شما سوالی کنم، دوست دارم خود را برای خوانندگان کویته بلاگفا معرفی نمایید و در ضمن توضیحاتی در مورد فعالیت های علمی و فرهنگی خودتان در کل و در مغولستان به صورت خاص برای ما بگویید.
عباس: قبل از همه عرض سلام دارم حضور خوانندگان محترم وبلاگ کویته و نیز تشکر میکنم از گردانندگان این وبلاگ، به خاطر اینکه ما را همیشه در جریان خبرها، اوضاع و حالات کویته قرار میدهند. عباس هستم محصل دانشکده ی انسانشناسی در دانشگاه ملی مغولستان. در سال 2009م، پس از دریافت بورسیه ی تحصیلی ای، که برای تعداد سه محصل هزاره، از طرف کشور مغولستان اختصاص داده شده بود، که من نیز از جمله آن سه نفر بودم، توسط آن برای ادامه تحصیل به مغولستان آمدم . تحصیلات دوره ی مکتب را در کویته به پایان رسانده ام. از کویته آغاز به فعالیت های فرهنگی در عرصه ی روزنامه نگاری توسط یکی از روزنامه های پاکستانی کردم. همچنان در همان دوران وبلاگ خبری و تحلیلی "هزاره نیوز پاکستان" که یکی از اولین وبلاک ها به زبان انگلیسی در رابطه به اوضاع هزاره های پاکستان بود، را به راه انداختم. پس از آرام شدن اوضاع کشور دوباره به افغانستان برگشتم و اولین فعالیت فرهنگی ام را در بخش تدریس زبان انگلیسی در یکی از مراکز فرهنگی و آموزشی در ولایت غزنی آغاز کردم. بعد به کابل آمدم و مصروف فعالیت های فرهنگی در بخش های روزنامه نگاری، وبلاگ نویسی، تحقیقاتی و کار در بخشهای توسعه و بازسازی در نهادهای مختلف بودم. علت اساسی آمدنم به مغولستان تحقیق در بخش روابط فرهنگی و تاریخی مغولها و هزاره ها بود، که در این زمینه تا هنوز تحقیقاتم جریان دارد.
کویته بلاگفا: آقای عباس، در مورد مغولستان، پیوند اتنیکی مغول ها با هزاره ها، روابط و احساس مغولها نسبت به هزاره ها لطفا توضیحاتی بدهید.
عباس: طوریکه شما میدانید مغولستان کشوریست با نفوس حدود سه میلیون، که از شرق ، جنوب و جنوب غرب با چین، از شمال و غرب با روسیه هم سرحد است و دارای آب و هوای بسیار سرد میباشد. همچنان عده ای کثیری از مغولها در سایر کشورها از جمله مغولستان جنوبی در چین و بوریات و کلموک در روسیه، که نفوس آنان به مراتب بیشتر از مغولستان مستقل است، به سر میبرند، که از تابعیت چینی و روسی برخوردار اند. پس از انقلاب بلشویک در مسکو تا سال 1991م، مغولستان تحت سیطره ی شوروی بوده است، اما امروزه یگانه کشوریست که میتوان دموکراسی را در آن به شکل واقعی اش یافت. البته با آنهم میتوان اثر حکومت حدود هفتاد ساله ی شوروی در این کشور را در عرصه های مختلف زندگی مردم مشاهده کرد. از جمله تغییر یافتن الفبای نوشتاری مغولی اصیل، که از دوره ی چنگیز خان رایج شده بود به الفبای روسی و همچنان در نحوه ی زندگی آنان.
نظر به تیوری های که تاریخ دانان غربی و خصوصا تاریخ نویسان هزاره ارایه کرده اند، هزاره ها از لحاظ نژادی یا ترک اند یا مغول و یا هم نژاد مختلطی از ترک و مغول اند، اما به نظر من مشکل اساسی اینجاست که در کل اختصاصا از لحاظ نژادشناسی و تاریخ سیاسی روی این ارتباطات تحقیق صورت نگرفته است .
اکثر مغولها بر این باورند، که هزاره ها مغولهای از بازماندگان لشکر چنگیز خان در افغانستان اند، اما به نظر من در دوران امپراطوری چنگیز خان نفوذ فرهنگ مغولی، خصوصا در عرصه ی زبان در میان هزاره ها صورت گرفت، اما در این باره تحقیق علمی صورت نگرفته است، که همه ی هزاره ها از بازماندگان سپاه هزار نفری چنگیز اند، طوریکه اکثر تاریخ نویسان غربی به این عقیده اند .
قبل از سقوط شوروی که مغولستان نیز تحت تاثیر آن نظام بود، مردم مغولستان معلومات خاصی درباره ی هزاره ها نداشتند. برای اولین بار در سطح رسانه ها مردم مغولستان در رابطه با هزاره ها زمانی شنیدند، که دو مستند به زبان مغولی از تلویزیون ملی و یکی هم از تلویزیون های خصوصی در سال 2008م، پخش گردید. بعد از آن در سال 2009م، پس از آمدن سه محصل هزاره به مغولستان، رابطه بین هزاره ها با رسانه ها و از طریق آن با مردم مغلوستان ازدیاد یافت..
کویته بلاگفا: آیا گفته می توانید، هم اینک به چه تعداد محصلین هزاره در مغولستان مشغول فراگیری علوم اند و در کدام رشته ها تحصیل می کنند.
عباس: فعلا بیست و سه نفر از محصلین هزاره در رشته های مختلف چون ( روابط بین الملل، انسان شناسی، کمپیوتر ساینس و اقتصاد) تحصیل میکنند، که از این تعداد سه نفر بورسیه ی تحصیلی دولتی دریافت کرده اند و بیست نفر شان توسط بورسیه ای، که از طرف یک دانشگاه خصوصی کوریایی به آنها داده شده است به مغولستان آمده اند، که از جمله شان سه نفر دختر اند.
کویته بلاگفا: خوب آقای عباس، حالا می خواهیم بدانیم، که از کشتار سیستماتیک هزاره های کویته، مغولستانی ها چگونه باخبر شدند؟
عباس: البته با وجود آنکه در بسیاری از رسانه های بین المللی مسئله قتل عام هزاره های کویته، بازتاب یافته بود، ولی متاسفانه رسانه های مغولستان از این مسئله آگاه نبودند. در آن زمان یعنی در اوج کشتارها، مثل سانحه وحشتناک مستونگ و اختر آباد خودم در کویته بودم. من از طریق ایمل با دوستان در مغولستان در تماس شدم و خواستم تا در این باره نشست خبری یی صورت گیرد، تا رسانه ها، مردم و دولت مغولستان در جریان این اوضاع قرار بگیرند و عکس العملی نشان دهند. بعد از آن بعضی از دوستان مغولی ما، تصمیم به برگزاری یک نشست خبری که خودم و سایر محصلین هزاره نیز در آن شرکت داشتیم، گرفتند.
کویته بلاگفا: آقای عباس، اعتراض مغولستانی ها چگونه و با شرکت کدام نهاد ها صورت گرفت؟
عباس: اعتراض مغولستانی ها به شکل نشست خبری با حضور نهادهای مدنی، حقوق بشری، فعالان سیاسی و ژورنالستان صورت گرفت.
کویته بلاگفا: در کل، در نشست اعتراضی مغولستانی ها، چه مسایلی مطرح شد و به صورت رسمی چه تدابیری صورت گرفت؟
عباس: در نشست اعتراضی، ابتدا معلومات مختصری جهت آشنایی بیشتر و بهتر از اوضاع زندگی وخیم هزاره ها در افغانستان، پاکستان و ایران ارایه گردید. سپس هر کدام از این نهادها به نوبه ی خود پیشنهادات شان را ارایه نمودند و از جمله از دولت مغولستا ن خواستند تا به شکل رسمی این فاجعه را تقبیح کند. در پایان نشست خبری، پس از سوال و جواب های ژورنالستان به نمایندگی از هزاره ها، از دولت و رسانه های مغولستان خواستم تا کشتار سیستماتیک هزاره ها در پاکستان را در سطح بین المللی، نهادهای حقوق بشری و ملل متحد از طریق کانال های دیپلماتیک مورد انتقاد قرار دهند و از دولت پاکستان بخواهند تا بر علیه تروریستان اقداماتی جدی نمایند، تا کشتار هزاره های کویته خاتمه یابد.
کویته بلاگفا: آقای عباس، اعتراض کنندگان مغولستانی، چه پیشنهاد هایی را برای قطع کشتار هزاره ها کویته ارایه دادند و همچنان آیا در مورد امکان روابط بیشتر بین هزاره ها و مغولستانی ها کدام صحبت های مشخصی داشتند.
عباس: برگزار کننده گان این نشست خبری موارد ذیل را از دولت و مردم مغولستان خواستند:
1. راه اندازی تظاهرات علیه کشتار جمعی هزاره ها از راه های قانونی.
2. همکاری های مالی و معنوی به هزاره ها از جانب دولت مغولستان.
3. ایجاد روابط فرهنگی و همکاری در عرصه های آموزش و پرورش، زراعت ، اقتصاد و ورزش.
4. حمایت از هزاره های که به حیث مهاجر و یا کارگر به مغولستان می آیند و قبول پناهندگی آنان.
5. مطرح نمودن کشتار سیستماتیک هزاره ها در سطح جهانی.
قابل یادآوریست، که شرکت کننده گان این نشست موارد فوق را از طریق رسانه های مغولی از دولت مغولستان درخواست نمودند، اما تا به حال از جانب دولت کدام اقدام عملی صورت نگرفته است.
کویته بلاگفا: انعکاس اعتراض آنها از طریق رسانه های داخلی وجهانی چگونه بود؟
عباس: گزارش مفصل این نشست خبری همراه با مصاحباتی که بعد از این نشست با من صورت گرفت، از طریق رسانه های تلویزیونی و روزنامه ها پخش شد. همچنان در یکی از شبکه های معتبر چینی گزارشی از این نشست نشر گردید. پس از بازتاب بیشتر این موضوع گفتمان های تلویزیونی نیز صورت گرفت، که در آن از ما نیز دعوت شده بود، تا به صورت مشرح روی این موضوع بحث صورت گیرد.
کویته بلاگفا: به نظر شما، چه امیدهایی را میتوان از مغولستان نسبت به هزاره ها داشت؟
عباس: همانطوریکه در بالا ذکر شد، مغولها شناخت زیادی از هزاره ها در گذشته نداشتند به این دلیل روابطی نیز وجود نداشت، اما در این اواخر روی این مسئله بیشتر کار صورت گرفته است. خصوصا پس از اینکه سه بورسیه از طرف دولت مغولستان برای هزاره ها داده شد و بعد از آن فعالیت هایی که صورت گرفت، میتواند این امیدواری را خلق کند که روابط مغولها و هزاره ها هر روز بهتر میشود، تا روزی مغولستان بتواند یکی از پشتوانه های محکم سیاسی در عرصه ی بین المللی برای هزاره ها باشد، اما نمیتوان زیاد هم خوش باور بود، زیرا مغولستان نیز فعلا کشوری در حال توسعه است و از اقتصاد چندان بالایی برخوردار نیست، ولی در آینده اگر روابط همچنان ادامه یابد میتواند یکی از مراکز مهم حمایتی از لحاظ سیاسی و اقتصادی برای هزاره ها باشد.
کویته بلاگفا: آقای عباس، تشکر از شما و در آخر اگر کدام پیامی برای هزاره ها در کل و هزاره های کویته در خاص داشته باشید.
عباس: پیامم بیشتر متوجه هزاره هایست که در کشورهای غیر از ایران، پاکستان و افغانستان زندگی میکنند و آن اینکه چون آنها در شرایط بهتر قرار دارند، باید بیشتر تلاش کنند و مسئولیت پذیر باشند. وضعیت کنونی هزاره ها از کشتار سیستماتیک در کویته - پاکستان گرفته تا فاجعه ی هر ساله، که در بهسود رخ میدهد، سردرگمی سیاسی هزاره ها در افغانستان، وضعیت وخیم هزاره ها در ایران، تا شرایط کلی آوارگی و بیچارگی هزاره ها در سطح جهان نشان دهنده ی وضعیت یکسان همه ی هزاره هاست. مسئولیت هر فرد هزاره در هر گوشه و کنار جهان است، تا برای ایجاد تغییر در وضعیت ملی و کلی شان، از خود تلاش به خرج دهند و مسئولیت شانرا در قبال سرنوشت جمعی شان ادا نمایند. دیگر اینکه هزاره های جهان نباید فکر کنند، که تنها با تظاهرات آن هم یک بار در سال علیه کشتار سیستماتیک هزاره ها در پاکستان و یا تجاوز کوچی ها در مناطق بهسود، مسئولیت شان را ادا کرده اند، بلکه باید فراتر از آن عمل نمود و برای بیرون رفت از شرایطی که وجود دارد تلاش مداوم داشت.
نشر گزارش اعتراض مغولستانی ها، نسبت به کشتار هزاره های کویته از تلویزیون ایس بی ان