داستان از: ؟        

     پیرمردی صبح زود از خانه اش خارج شد. در راه با یک ماشین تصادف کرد و آسیب دید. عابرانی که رد می شدند به سرعت او را به اولین درمانگاه رساندند.

     پرستاران ابتدا زخمهای پیرمرد را پانسمان کردند. سپس به او گفتند: «باید ازت عکسبرداری بشه تا جائی از بدنت آسیب و شکستگی ندیده باشه.»

     پیرمرد غمگین شد، گفت عجله دارد و نیازی به عکسبرداری نیست.

     پرستاران از او دلیل عجله اش را پرسیدند.

     زنم در خانه سالمندان است. هر صبح آنجا می روم و صبحانه را با او می خورم. نمی خواهم دیر شود!

     پرستاری به او گفت: خودمان به او خبر می دهیم.

     پیرمرد با اندوه گفت: خیلی متأسفم. او آلزایمر دارد. چیزی را متوجه نخواهد شد! حتی مرا هم نمی شناسد!

     پرستار با حیرت گفت: وقتی که نمی داند شما چه کسی هستید، چرا هر روز صبح برای صرف صبحانه پیش او می روید؟

     پیرمرد با صدایی گرفته، به آرامی گفت: اما من که می دانم او چه کسی است.