چندیست، که طرح تجزیه افغانستان به دو کشور "افغانستان شمالی و افغانستان جنوبی" در رسانه های داخلی و خارجی مطرح است. البته بار اول این طرح در سطح مطبوعات توسط رابرت بلک ویل سفیر سابق ایالات متحده آمریکا در هند، طی مقاله ای برای روزنامه فایننشیل تایمز صورت گرفت. وی در مقاله اش نتیجه جنگ نه ساله کشورش را در افغانستان بدون نتیجه دلخواه ذکر نموده و بحیث کم خرچ ترین و بهترین راه برای حل مسله افغانستان و بیرون رفت کشورش از این مسله، تجزیه بالفعل افغانستان را پیشنهاد نمود. به گزارش ایرنا، آقای پیتر گالبریت، معاون پیشین آقای کای آیده، نماینده سابق سر منشی سازمان ملل در افغانستان نیز تجزیه افغانستان را تایید نموده است. وی جنگ افغانستان را در اساس جنگ قوم پشتون، که طالبان اساسا متعلق به آن است و اقوام غیرپشتون می داند. آقای گالبریت می گوید، که جنوب افغانستان باید به طالبان واگذار شود، تا هر آنطوری که آنها دوست دارند، در آنجا حکمرانی نمایند و آمریکا باید از افغانستان شمالی در مقابل افغانستان جنوبی حمایت همه جانبه نماید.
وحید عمر سخنگوی ریاست جمهوری طی سخنانی در نشست خبری روز سه شنبه اش، تجزیه افغانستان را مسخره و تمسخر آمیز دانست. به گفته وی هیچ افغانستانی حاضر نیست، این طرح را به پذیرد. آقای عمر یاد آور شد، در زمانی که هرج و مرج بر افغانستان حاکم بود و زمینه تجزیه افغانستان مساعد، افغانستانی ها نگذاشتند کشورشان تجزیه شود، ولی حالا که افغانستان دولت ملی دارد و دموکراسی در داخل کشور حاکم است، چگونه به تجزیه افغانستان می توان فکر کرد. احمد رشید روزنامه نگار و کارشناس پاکستانی، کسی که کتاب طالبان را نگاشته است، نیز تجزیه افغانستان را وحشتناک دانست. به گفته وی اقوام غیرپشتون در جنوب و پشتونها در شمال زندگی می کنند، لهذا امکان تجزیه افغانستان عملی نیست و در گذشته نیز هیچ یک از رهبران اقوام در حالیکه از طرف کشورهای همسایه تشویق می گردیدند، حاضر به تجزیه افغانستان نشده اند. همچنان آقای سرور جوادی، عضو پارلمان افغانستان طی مصاحبه ای با خبرگذاری فارس، در حالیکه تجزیه افغانستان را برای منطقه خطرناک دانست، ولی پیامد آنرا برای اقوام غیرپشتون نگران کننده ندانست.
رهبران مطرح اقوام غیرپشتون در رابطه به تجزیه افغانستان تا هنوز نظریات شانرا بیان ننموده اند، آنها شاید بیان آنرا برای فعلا قبل از وقت می دانند و یا هم شاید از اظهار نظر شان در این رابطه می ترسند، زیرا تا هنوز صحبت آزاد در مورد این مسایل جرم بزرگ پنداشته می شود و برچسپ وطن فروش و خاین نصیب کسانی می شود، که حامی تجزیه اند...
با در نظر داشت طرح تجزیه افغانستان و نظریات صاحب نظران در مورد، خواستم این سوال را از خوانندگان وبلاگ کویته نیز داشته باشم، که نظر شان در مورد تجزیه افغانستان چیست؟ آیا براستی آخرین گزینه، که همانا تجزیه افغانستان است، باقی مانده است تا مردم افغانستان شاهد زندگی آرام و مطابق خواست و دلخواه خودشان باشند؟