آهنگی از اسد سرخوش، به یاد بود از شهید حسین علی یوسفی

     شهدا جان به فنا دادند، تا ما زنده باشیم و عزتمندانه زندگی بتوانیم. اینک برماست، تا با یادبود و ارج گذاری به خون آنها از طرفی خاطرات شهدا را گرامی بداریم و از طرف دیگر تجدید میثاق با خون سرخ آنها نمایم. اسد سرخوش هنرمند جوان، با احساس و خوش صدای مردم ما، با درک مسوولیت هنری خویش، شعری از برادر جواد آزره، که یادیست از شهید یوسفی، را به زمزمه گرفته است، که تقدیم خوانندگان گرامی وبلاگ کویته است.

                         "کوتاه یه عمر آدم، هر چیز ده جای شی مومنه

                                                   از بد بدی و از خوب هر خوبی های شی مومنه"

ویژه نامه ی تقبیح هجوم کوچی ها مسلح به هزارستان

     دوستان تنظیم نسل نو هزاره مغل و بنیاد شهید مزاری "ره" – کویته، بخاطر همدردی با خانواده های شهدا، مهاجرین و بیجا شدگان حمله کوچی ها بر بهسود، دایمرداد و ناهور، آگاهی عامه، بلند بردن شعور سیاسی، باخبری از پدیده کوچیگری، تاریخچه تعرضات کوچی ها بر هزارستان، بیداری هزاره ها و راه های بیرون رفت از این معضله شوم، ویژه نامه "دیدگاه نسل نو" را تحت عنوان "تقبیح هجوم کوچی نما های مسلح به هزارستان" به نشر سپرده اند.

     این ویژه نامه شامل مقالات مختلف دررابطه به پدیده کوچیگری و تصادم های کوچی ها با هزاره های ساکن هزارستان، گزارشات حادثه امسال بهسود و تظاهرات هزاره ها در سراسر جهان بر ضد تجاوز کوچی ها می باشد، که با تلاش آقای مرتضی خرمی از نویسندگان مختلف جمع آوری و یا از سایت های مختلف گرفته شده است.

      ویژه نامه به سایز "ای ۴" و شامل شصت و هشت صفحه می باشد. بخش اول آنرا به علاوه سر مقاله، مقالات نویسندگان مردم ما تشکیل می دهد، که تقریبا پنج مقاله را در بر گرفته است. بخش بعدی آن شامل گزارشات حادثه امسال تاسف برانگیز بهسود است و در قسمت آخر آن بیانیه های شخصیت ها و نهادهای مختلف و گزارش اعتراضات مدنی مردم ما در افغانستان و سراسر جهان شامل آن شده است.

     بدون شک این ویژه نامه می تواند، یک منبع خوب برای آگاهی از پدیده کوچی گری و درگیری هزاره ها با کوچی ها باشد، که مطالعه آن برای متعلمین، محصلین و در کل همگان سودمند است. مدیریت وبلاگ کویته، از زحمات آقای خرمی، که مسوولیت تهیه نمودن،  تایپ و دیزاین آنرا به عهده داشته است و دوستان تنظیم نسل نو هزاره مغل و بنیاد شهید مزاری "ره"- کویته، بخاطر زحمت کشی شان در راستای تهیه ویژه نامه، تقدیر می کند. دوستان علاقه مند به مطالعه آن می توانند، آنرا از لینک زیر دانلود نمایند. http://www.tnnhazara.org/Didgah-e-Nasle_Nau.htm

تجزیه افغانستان، نظر شما چیست؟

     چندیست، که طرح تجزیه افغانستان به دو کشور "افغانستان شمالی و افغانستان جنوبی" در رسانه های داخلی و خارجی مطرح است. البته بار اول این طرح در سطح مطبوعات توسط رابرت بلک ویل سفیر سابق ایالات متحده آمریکا در هند، طی مقاله ای برای روزنامه فایننشیل تایمز صورت گرفت. وی در مقاله اش نتیجه جنگ نه ساله کشورش را در افغانستان بدون نتیجه دلخواه ذکر نموده و بحیث کم خرچ ترین و بهترین راه برای حل مسله افغانستان و بیرون رفت کشورش از این مسله، تجزیه بالفعل افغانستان را پیشنهاد نمود. به گزارش ایرنا، آقای پیتر گالبریت، معاون پیشین آقای کای آیده، نماینده سابق سر منشی سازمان ملل در افغانستان نیز تجزیه افغانستان را تایید نموده است. وی جنگ افغانستان را در اساس جنگ قوم پشتون، که طالبان اساسا متعلق به آن است و اقوام غیرپشتون می داند. آقای گالبریت می گوید، که جنوب افغانستان باید به طالبان واگذار شود، تا هر آنطوری که آنها دوست دارند، در آنجا حکمرانی نمایند و آمریکا باید از افغانستان شمالی در مقابل افغانستان جنوبی حمایت همه جانبه نماید.

     وحید عمر سخنگوی ریاست جمهوری طی سخنانی در نشست خبری روز سه شنبه اش، تجزیه افغانستان را مسخره و تمسخر آمیز دانست. به گفته وی هیچ افغانستانی حاضر نیست، این طرح را به پذیرد. آقای عمر یاد آور شد، در زمانی که هرج و مرج بر افغانستان حاکم بود و زمینه تجزیه افغانستان مساعد، افغانستانی ها نگذاشتند کشورشان تجزیه شود، ولی حالا که افغانستان دولت ملی دارد و دموکراسی در داخل کشور حاکم است، چگونه به تجزیه افغانستان می توان فکر کرد. احمد رشید روزنامه نگار و کارشناس پاکستانی، کسی که کتاب طالبان را نگاشته است، نیز تجزیه افغانستان را وحشتناک دانست. به گفته وی اقوام غیرپشتون در جنوب و پشتونها در شمال زندگی می کنند، لهذا امکان تجزیه افغانستان عملی نیست و در گذشته نیز هیچ یک از رهبران اقوام در حالیکه از طرف کشورهای همسایه تشویق می گردیدند، حاضر به تجزیه افغانستان نشده اند. همچنان آقای سرور جوادی، عضو پارلمان افغانستان طی مصاحبه ای با خبرگذاری فارس، در حالیکه تجزیه افغانستان را برای منطقه خطرناک دانست، ولی پیامد آنرا برای اقوام غیرپشتون نگران کننده ندانست.

     رهبران مطرح اقوام غیرپشتون در رابطه به تجزیه افغانستان تا هنوز نظریات شانرا بیان ننموده اند، آنها شاید بیان آنرا برای فعلا قبل از وقت می دانند و یا هم شاید از اظهار نظر شان در این رابطه می ترسند، زیرا تا هنوز صحبت آزاد در مورد این مسایل جرم بزرگ پنداشته می شود و برچسپ وطن فروش و خاین نصیب کسانی می شود، که حامی تجزیه اند...

     با در نظر داشت طرح تجزیه افغانستان و نظریات صاحب نظران در مورد، خواستم این سوال را از خوانندگان وبلاگ کویته نیز داشته باشم، که نظر شان در مورد تجزیه افغانستان چیست؟ آیا براستی آخرین گزینه، که همانا تجزیه افغانستان است، باقی مانده است تا مردم افغانستان شاهد زندگی آرام و مطابق خواست و دلخواه خودشان باشند؟